Ruimte voor verwondering

“Als de ambachtsman de stukken van de vaas goed heeft bekeken, besluit hij van de vazen een bord te maken in plaats van een vaas door ze in te bedden in een alkalisch kalkbindmiddel waardoor de scherpe randen worden afgerond en op het ‘nieuwe oude’ object fruit of vlees kan worden gelegd.” Richard Sennett   Mei 2025. 20 jaar geleden liep ik precies dezelfde betonnen trappen. Op de zwevende tussenetages rookte ik sigaretjes met collega's. Het architectenbureau waar ik toen wer

“Sans échec, pas de morale.” (Zonder mislukking geen moraal) Simone de Beauvoir     Mei 2025, Nijmegen. Ov-fiets pakken op centraal station, de Waal over, een lange trap af en dan nog een klein stukje over een winderige dijk. Binnen 10 minuten ben je van hartje Nijmegen in de polder. Daar ligt aan de voet van de dijk een stukje wereld dat zich niet met veel andere plekken laat vergelijken. Vanaf het eerste moment dat ik er kwam, was ik verliefd.   Er staat een grote keet van

“…geschenken vermenigvuldigen zich doordat wij voor ze zorgen, en ze nemen in aantal af als we ze verwaarlozen. We zijn met elkaar verbonden in een overeenkomst van wederkerigheid, een verdrag van wederzijdse verantwoordelijkheid om dingen te ondersteunen die ons ondersteunen.” Robin Wall Kimmerer   Maart 2025. In het vroege voorjaar rijd ik van Brabant naar de Achterhoek. Naar het buitengebied van Lochem om precies te zijn. Er is vandaag een open dag op een gigantische nieuw